با سلام یکی از دوستان خوب و محقق ما وبلاگی ایجاد کرده و درآن به سوالات دینی سیاسی فرهنگی اجتماعی و... پاسخ میدهد سوالات خود را بپرسید و در ۲۴ ساعت جواب بگیرید.

فقط پرسش و پاسخ

عزیزان اگر لطف کنید و این وبلاگ را در لینک هایتان قرار دهید کمک بزرگی به انسان ها و جامعه ی اسلامی کرده اید.

 

-دوره دیو پرستی
-دوره مهرپرستی
-دوره مزدیسنی (دین زرتشت)
-دوره اسلامی
همچنین برخی از آیین‌های دیگر در برخی دوران رواجی اندک یافته‌اند نظیر دین مزدک، مانی و مسیحیت پیش از اسلام .

در پانصد سال اخیر، به‌ویژه پس از تشکیل دولت صفویان همواره تشیع مذهب رسمی ایران بوده‌است و در حال حاضر از جمعیت ایران، ۸۹٪ شیعه، ۹٪ سنی و ۲٪ زرتشتی، یهودی، مسیحی، بهائی و پیروان سایر ادیان هستند. در اصل ۱۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اسلام و مذهب جعفری اثنی عشری دین رسمی است و سایر مذاهب اسلامی نیز قانونی و دارای احترام کامل می‌باشند. همچنین در اصل ۱۳ قانون اساسی، ایرانیان مسیحی، یهودی و زرتشتی به عنوان اقلیت دینی پذیرفته شده‌اند و می‌توانند در حدود قانون بر اساس دین خود عمل نمایند.

روايتي از ورود اسلام به ايران :

پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله بر قوم و قبیله خاصى مبعوث نشده بود تا پیامش در حصار و محدوده آن قوم و قبیله محصور بماند، بلكه بر طبق آموزه‏هاى قرآنى (1) ماموریت داشت تا پیام خود را به عموم مردم - فارغ از تمایزات قومى، نژادى و زبانى - ابلاغ نماید. از این رو در سال ششم هجرى، در راستاى رسالت جهانى خویش، با ارسال نامه‏هایى به سران ممالك هم جوار حجاز در آن روزگار، گام مهمى را در سیاست‏ خارجى برداشت. او كه در این زمان دغدغه خاطر چندانى از جانب یهودیان مدینه و شرارت‏هاى آن‏ها نداشت و نیز به دلیل انعقاد معاهده صلح حدیبیه، از جانب مشركان مكه احساس خطر جدى نمى‏كرد بر آن شد تا نامه‌هایى را به سران كشورهاى هم جوار ارسال نماید و آن‏ها را به اسلام فراخواند.(2)

با نگاهى به تاريخ طبرى درمى‏يابيم كه طبرى تنها سه نامه از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را كه خطاب به نجاشى - حاكم حبشه - ، خسرو پرويز - شاهنشاه ايران - و هرقل - امپراتور روم شرقى - بوده را ضبط كرده است و در خصوص نامه‏هاى آن حضرت به مقوقس (حاكم مصر)، جيفر و عبد پسران جلندى (فرمانروايان عمان) و منذر بن ساوى (كارگزار خسرو در بحرين) تنها به نقل گفته‏اى كوتاه از ابن اسحاق اكتفا كرده و متن نامه‏هاى مذكور را نياورده است. از اين رو ما در اين نوشتار به ذكر نامه‏هايى كه از سوى آن حضرت به حاكم ايران ارسال شده است، خواهيم پرداخت .

نخستين نامه‏اى كه طبرى در ذيل وقايع سال ششم هجرى به ثبت آن اهتمام نموده، نامه‏اى است كه از سوى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و توسط دحية كلبى به هرقل - امپراتور روم شرقى - ارسال گرديد

دومين نامه مورد توجه طبرى كه به انعكاس آن پرداخته است مكتوب پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به نجاشى پادشاه حبشه است كه عمر و بن ابى اميه ضمرى مامور ابلاغ آن شده بود.

مكتوب پيامبر به خسرو پرويز پادشاه ايران كه توسط عبدالله بن حذافه سهمى به خسرو رسانده شد، سومين نامه‏اى است كه طبرى آن را اين گونه گزارش كرده است:

بسم الله الرحمن الرحيم

من محمد رسول الله الى كسرى عظيم الفارس . سلام على من اتبع الهدى و آمن بالله و رسوله و شهد ان لااله الا الله وحده لاشريك له و ان محمد عبده و رسوله. ادعوك بدعاء الله فانى رسول الله الى الناس كافة لانذر من كان حيا و يحق القول على الكافرين. فاسلم تسلم . فان ابيت فان اثم المجوس عليك . (3)

به نام خداوند بخشنده و مهربان

از محمد فرستاده خدا به خسرو، بزرگ پارسيان. درود بر آن كه پيرو هدايت ‏شود و به خدا و پيغمبر وى ايمان آورد و شهادت دهد كه خدايى جز خداى يكتا نيست. من پيامبر خدا به سوى همه كسانم تا زندگان را بيم دهم . اسلام بياور تا سالم بمانى و اگر دريغ كنى گناه مجوسان به گردن تو است.

 

 خسرو بعد از خواندن اين نامه گفت  اين عرب كيست كه به خود جرات داده اسم خدايش را بالاي نام من بنويسد؟
به هر حال كي خسرو نپذيرفت و نامه ي پيامبر را پاره كرد.(عبدالله (حامل نامه) می‌گوید:«به دربار کسری رفتم و از او خواستار اذن ورود شدم تا نامه را به دست او رسانم. نامه را به وی دادم نامه‌ رسول خدا صلی‌الله علیه و آله بر کسری خوانده شد آن‌گاه کسری نامه را گرفت و پاره پاره کرد.»)

و دو سرباز را فرستاد تا پیامبر را دستگیر کرده و همراه خود بیاورند.و سربازان مطابق رسم زمانه با بند به مدینه رفتند. آن دو سرباز  زماني كه به مدينه رسيدند اولين چيزي كه در نظرشان آمد اين بود كه آن را شهر مردگان پنداريدند و از يكي از اهالي پرسيدند (البته غير مسلمان) كه ساكنين كجا هستند؟ گفت وقت نماز است و در مسجد هستند .گفتند مگر شما در اين شهر دزد نداريد كه همه ي اهالي  امول خود را رها كرده و مغزاه ها را بازگشته و به مسجد رفته اند گفت شهر ما فقير ندارد تا برسد به ايي كه دزد داشته باشد.

پرسيدند اين پادشاه شما حال كجاست؟ گفتند پادشاه ؟ منظورتان محمد است او در مسجد است و آنجا زندگي ميكند گفتند شما پادشاهتان را محمد صدا ميكنيد؟ گفتند مگر شما چه صدا ميكنيد گفتند چندين پسوند و پيشوند اضافه ي نامش ميكنيم براي اينكه از خشم او در امان باشيم .

گفتند :خانه اش را به ما نشان دهيد گفت : در مسجد زندگي ميكند و  آنجاست.

به سمت خانه ي محمد (پيامبر در مسجد زندگي ميكردند) رفتند ديدند سه ديوار بيشتر ندارد گفتند : پس ديوارش كو؟ در جواب شنيدند همه ي خانه هاي ما به اين شكل است . با تعجب گفتند مگر كسي درون خانه ي شما را نگاه نميكند ؟ گفتند : نه مگر شما نگاه ميكنيد؟ گفتند ما از سوراخ در هم نگاه ميكنيم چه رسد به اينكه ديوار نباشد.

پرسيدند :پس حالا كجاست ( در اين زمان نماز خاتمه يافته بود) گفتند سر چاه است و چاه ميكند . با تعجب گفتند يعني پادشاه شما كار ميكند؟ نشانمان دهيد و سربازان ايراني را به سر چاه بردند و پيامبر را به آنها نشان دادند .

سربازان ايراني گفتند اگر اسلام اين است ما هم اسلام آورديم و خبر دهيد كه ما در اينجا ميمانيم و مسلمان شده ايم.

قبل از اينكه به چگونگي حمله مسلمانان به ايران بپردازيم بايد دانست كه چرا خسرو نامه ي محمد را پاره پاره كرد؟

دليل اين است كه :

خسرو گفت من فقط 300هزار فيل در پايگاه شيراز دارم چگونه 3 يا 4 هزار عرب بي سواد پا برهنه ي فقير كه هيچ گونه آموزش نظامي نديده اند ميتوانند مرا شكست دهند؟

مسلمانان به ايران حمله كرده و توانستند ايران را فتح كنند با توجه به اينكه پيامبر گفته بود طوري بجنگيد كه زنها پيران و بچه ها حتي نترسند چه رسد به كشتار آنها و همين طور هر كس تسليم شد به او آزاري نرسانيد كه حكم خدا در اين است.

و دليل اسلام آوردن گروه گروه ايرانيان اين بود كه يافتند دين اسلام حق است و به دليل اينكه بر خلاف امروزه بدون تعصب مذهب را پذيرفتند به همان بابت است كه ميبينيم مذهب حق يعني تشيع در ايران جاي اول را دارد نظام سياسي و رسمي حال ايران مذهب جعفری اثنی عشری است.

منتظر نظرات خوبتان هستم.

پاورقي:

---

1. و ما ارسلناك الا كافة للناس بشیرا و نذیرا ...»؛ سوره سبا، آیه 28.

2. نامه‏هاى پیامبر در مجموعه‏اى تحت عنوان «مكاتیب الرسول‏» تالیف على احمدى در سال 1363 به چاپ رسیده ضمن این كه در این زمینه، یك رساله دكترى با عنوان «نامه‏ها و پیمان‏هاى پیامبر اسلام‏» اثر دكتر محمد حمید الله نیز وجود دارد كه دو ترجمه فارسى از آن با نام‏هاى «وثائق‏» ترجمه دكتر محمود مهدوى دامغانى و «نامه‏ها و پیمان‏هاى سیاسى حضرت محمد و اسناد صدر اسلام‏» ترجمه دكتر سید محمد حسینى موجود مى‏باشد .

3 .همان

 

نرم افزار دیوان حافظ قابل نصب بر روی موبایل

با امکان گرفتن فال و همینطور انتخاب صفه ای از دیوان به طور دلخواه

از لینک زیر میتوانید دانلود کنید:

دانلود نرم افزار دیوان حافظ برای موبایل

نرم افزار دعای عهد برای موبایل قابل نصب برروی موبایل

همراه با صوت زیبا و تصویر

میتوانید از لینک زیر دانلود کنید:

دانلود نرم افزار دعای عهد برای موبایل

نرم افزار قرآن برای موبایل

ویژگی ها:

1. قرآن کریم همراه با ترجمه ی الهی قمشه ای
2. قابل نصب بر روی اکثر مدلهای نوکیا و سونی اریکسون و کلیه ی موبایلهایی که از جاوا پشتیبانی میکنند.
3. امکان جستجو در متن
4. امکان علامت گذاری به صفحات مهم
5. امکان دسترسی به آخرین صفحه ی خوانده شده
6. امکان دسترسی به آیات با وارد کردن شماره ی سوره و آیه یا جزء

شما میتوانید از لینک زیر دانلود کنید:

نرم افزار قرآنی برای موبایل

 

برای مطلع شدن از به روز شدن وبلاگ در خبرنامه وبلاگ عضو شوید.!!!!

عضويتلغو عضويت

Powered by WebGozar

آیا قرآن هرگر تحریف نشده است چطور ممکن است که پس ۱۴۰۰ سال این همه دولت و ملت و غیره تحریف نشده چطورکتاب مسیحیان و یهودیان یعنی تورات و انجیل تحریف شده اما قرآن نه؟

خب باید بگم که در این مورد بحث زیاده و در طی سالها کتابهای متعددی نوشته شده است.

و من فقط به ذکر چند نکته در این مورد میپردازم و شما میتوانید کتاب زیر را دانلود و کاملا به این موضوع که به هیچ وجه قرآن تحریف نشده است پی ببرید

قرآن هرگز تحريف نشده--نام نويسنده : استاد علامه حسن حسن زاده آملى

خب فکر کنم کتاب بالا رو مطالعه کنید حتما شک شما بر طرف میشود.

موضوعاتی که کتاب به آنها پرداخته است:

1.      نخستين زمزمه تحريف قرآن از حنجره چه كسى برخاست ؟

2.      پيشگفتار مولف

3.      چرا مى گوئيم قرآن تحريف نشده

4.      ترتيب آيات و سوره ها توقيفى است

5.      يك بحث لغوى

6.      توقيفى بودن آيات و سوره ها

7.      چگونگى نظم و ترتيب سوره ها

8.      قرآن را صحابه جمع نكرده اند

9.      پيوند آيات به يكديگر

10.  ثمره فقهى

11.  بسم الله الرحمن الرحيم جزو همه سور قرآن است

12.  اجماع

13.  تكرار آيات

14.  چرا سوره برائت بسم الله ندارد

15.  چند ثمره فقهى

16.  ترتيب سوره هاى قرآن

17.  اشخاصى كه در زمان پيغمبر قرآن را جمع آورى كرده بودند

18.  بيان

19.  على عليه السلام نخستين جمع آورى كننده قرآن است

20.  تنظيم سوره ها به اجتهاد صحابه نبوده

21.  على عليه السلام قرآن را به ترتيب نزول جمع آورى كرده

22.  هم اكنون قرآن بر طبق قرائت على عليه السلام قرائت مى شود

23.  مزيت قرائت عاصم

24.  دليل روشن بر اين كه عثمان از قرآن چيزى كم و زياد نكرده ، بلكه مردم را بر يكقرائت جمع كرده

25.  شيوه نگارش قرآن

26.  نمونه هايى از شيوه نگارش اوليه قرآن

27.  چرا رسم الخط حروف قرآن مخالف با قواعد رسم الخط ديگران مى باشد؟

28.  قرائت قرآن بر طبق هفت قرائت متواتر است

29.  چند نمونه

30.  شماره آيات و حروف قرآن

31.  علت اختلاف شماره آيات در قرآنها

32.  طرح ريزى قواعد دستورى علم نحو در قرآن

33.  سنگسار و دوراندازى پندارها و ياوه گوئيها

34.  سرگشتگى وليد بن مغيره در وصف قرآن

35.  اخبارى كه از تحريف قرآن سخن گفته اند

36.  گره خوردن سر نوشت محدث نورى و ابن شنبوذ به هم

37.  خدا نگهدار كتاب خويش است

38.  نظر سيد مرتضى

در خصوص دكتر محمد تيجاني بايد بگم كه ايشون كسي هستند كه با نوشتن چند كتاب توانستند ميليون ها مسلمان سني را در جهان شيعه كنند كه خودشون زماني  سوار تاكسي ميشوند راننده تاكسي كه سني هم بوده از دكتر ميپرسند كه آپا مرد افسانه اي به نام تيجاني كه توانسته ميليون ها سني را شيعه كند وجود دارد؟

راز شيعه شدن دكتر سيد محمد تيجاني[1]

دكتر سيد محمد تيجاني سماوي از اهالي شهر «قفصه» (يكي از شهر‌هاي تونس) است. وي مطابق دين خاندان و همشهري‌هاي خود، پيرو مذهب مالكي، از اهل تسنن بود. پس از گذراندن دوره تحصيلات، در صف دانشمندان درآمد، و درباره مذهب حق از مذاهب اسلام، پژوهشي پي‌گير، هوشمندانه و خستگي ناپذير كرد؛ و در اين راه مسافرت‌ها كرد، و در نجف اشرف به محضر  آيت الله العظمي خوئي(ره) و شهيد آيت الله سيد محد باقر صدر(ره) رسيد، و پس از بررسي‌هاي فراوان، عميقا به تشيع گرويد و رسما شيعه شد، و شرح گرايش خود را در كتاب ارزشمندي كه تأليف كرده، به نام «ثم اهتديت»[2] تبيين كرد، و كتاب‌هاي ديگري نيز تأليف كرده است، از جمله كتابي به نام مع‌الصادقين كه در اين كتاب با طرح چندين بحث و استدلال، حقانيت مذهب تشيع را ثابت كرده است.

مناسب است در اين كتاب به ذكر چند نمونه از مناظرات او و راز‌هاي شيعه شدن او بپردازيم:

 

r مناظره با شهيد آيت‌الله صدر درباره توسل

دكتر تيجاني زماني كه به نجف اشرف رفت، توسط دوستش به محضرت آيت‌الله العظمي سيد محمد باقر صدر[3] رسيد. در محضر ايشان به پژوهش و مناظره پرداخت، نخست چنين پرسيد:

«علماي سعودي مي‌گويند: دست بر قبر كشيدن و توسل به صالحين و تبرك جستن از آنان، شرك به خدا است، نظر شما چيست؟»

آيت‌الله صدر: «هرگاه دست كشيدن بر قبر و توسل جستن به اين نيت باشد كه آن‌ها (بدون اذن خدا) نفع و ضرر مي‌رسانند، چنين كاري شرك است، ولي مسلمانان يكتاپرست مي‌دانند كه: تنها خدا نفع و ضرر مي‌رساند، و اولياي خدا، وسيله و واسطه هستند، بنابراين با ا ين نيت كه آن‌ها واسطه هستند، هرگز شرك نيست.

همه مسلمانان از سني و شيعه، از عصر رسول خدا(صلي الله عليه و آله) تاكنون در اين امر اتفاق نظر دارند، به استثناي «وهابيت» و «علماي سعودي» كه در همين قرن جديد پيدا شده‌اند[4] و بر خلاف اجماع مسلمانان، رفتار مي‌كنند، و خون مسلمانان را مباح مي‌دانند، و بين آن‌ها فتنه انگيزي مي‌كنند، و دست بر قبر كشيدن و توسل را شرك مي‌دانند. آقاي سيد شرف الدين (صاحب كتاب ارزشمند المراجعات)، در عصر حكومت «ملك عبدالعزيز» براي زيارت خانه خدا به مكه رفت. در عيد قربان در كنار ساير علما به كاخ پادشاه سعودي دعوت شد، تا طبق معمول در عيد قربان به او تبريك بگويند. او به كاخ رفت، هنگامي كه نوبت به او رسيد، دست شاه را گرفت و هديه‌اي به او داد، و آن هديه يك قرآن بود كه داراي جلدي پوستين بود. شاه عربستان آن هديه را گرفت و بوسيد و به عنوان تعظيم و احترام، بر پيشاني خود گذاشت.

سيد شرف الدين (از فرصت استفاده كرد) ناگهان گفت: «اي پادشاه! چرا اين جلد را مي‌بوسي و به آن تعظيم مي‌كني، با اينكه اين جلد چيزي جز پوست بز نيست؟»

شاه گفت: «غرض من از بوسيدن جلد، قرآني است كه در داخل آن قرار دارد، نه خود جلد».

آقاي شرف الدين، بي‌درنگ فرمود: «احسنت اي پادشاه! ما شيعيان نيز وقتي كه پنجره يا در اتاق پيامبر(صلي الله عليه و آله) را مي‌بوسيم، مي‌دانيم كه آهن هيچ كاري نمي‌تواند بكند، ولي غرض ما آن كسي است كه ماوراي اين آهن‌ها و چوب‌ها قرار دارد. ما مي‌خواهيم رسول خدا(صلي الله عليه و آله) را تعظيم و احترام كنيم، همان‌گونه كه شما با بوسه زدن بر پوست بز مي‌خواستي قرآن را تعظيم كني كه در درون آن پوست قرار دارد.»

حاضران تكبير گفتند، و او را تصديق كردند، در اين هنگام ملك عبدالعزيز ناچار شد تا به حاجيان اجازه دهد كه از آثار رسول خدا(صلي الله عليه و آله) تبرك بجويند، ولي وليعهد او كه بعد از او آمد، از قانون گذشته‌شان برگشت.

بنابراين شركي در كار نيست، ‌وهابيان با مطرح كردن اين موضوع، بر اساس سياست خود مي‌خواهند كشتار شيعيان را مباح عنوان كنند، و حكومتشان بر مسلمانان باقي بماند، و تاريخ بزرگ‌ترين گواه است كه وهابيان تا كنون چه بر سر امت محمد(صلي الله عليه و آله) آورده‌اند.[5]

 

گواهي دادن به نام علي(عليه‌السلام) در اذان

دكتر سماوي: چرا شيعيان در اذان و اقامه گواهي مي‌دهند علي(عليه‌السلام) «ولي خدا»  است؟

آيت‌الله صدر: همانا اميرمؤمنان علي(عليه‌السلام)، يكي از بندگان خدا است، كه خداوند آنان را برگزيده و بر ديگران، شرافت و برتري داده است، تا بار سنگين رسالت را پس از پيامبران بر دوش بكشند، و اينان اوصياء و جانشينان پيامبرانند، و اگر هر پيامبري جانشيني دارد، همانا علي بن ابي‌طالب(عليه‌السلام) جانشين محمد(صلي الله عليه و آله) است، و ما او را بر ساير اصحاب مقدم مي‌داريم، زيرا خدا و رسولش او را برتر دانسته‌اند، و در اين مورد دليل‌هاي عقلي و نقلي از كتاب و سنت داريم، و اين دليل‌ها هرگز شك‌بردار نيستند،، زيرا نه تنها از سوي ما متواتر و صحيح هستند، بلكه از سوي اهل تسنن نيز متواترند.[6]

و در اين زمينه، علماي ما كتاب‌هاي فراواني نوشته‌اند، و چون مبناي حكومت بني‌اميه بر محور نابود كردن اين حقيقت،‌و جنگيدن با علي(عليه‌السلام) و فرزندانش و قتل آن‌ها بود، و كار را به جايي رساندند كه بر بالاي منبر‌هاي مسلمانان، آن حضرت را لعن مي‌كردند، و مرم را با زور بر اين امر،‌ وامي‌داشتند،‌از اين رو شيعيان و پيروان امام علي(عليه‌السلام) گواهي مي‌دهند كه آن حضرت، ولي خدا است، و روا نيست كه مسلماني، ولي خدا را نفرين كند، و اين شيوه شيعه، در حقيقت مبارزه با هيئت حاكمه ستمگر بود، تا اينكه عزت را براي خدا و رسولش و مؤمنان به تثبيت برسانند، و انگيزه‌اي تاريخي براي تمام مسلمانان و نسل‌هاي آينده باشد تا به حقانيت حضرت علي(عليه‌السلام) و انحراف دشمنانش پي ببرند.

به اين ترتيب فقيهان ما بر اين اساس حركت كردند كه گواهي دادن به ولايت علي(عليه السلام) را در اذان و اقامه مستحب مي‌دانستند، نه اينكه جزئي از اذان يا اقامه باشد، بنابراين هرگاه آن كس كه اذان يا اقامه مي‌گويد، گواهي به ولايت علي(عليه‌السلام) را به نيت اين‌كه جزئي از اذان يا اقامه است بگويد، اذان و اقامه‌اش باطل است.[7]

 

 

مناظره و گفت و گو با آيت‌الله العظمى خوئى

دكتر تيجاني سماوي مي‌گويد: آنگاه كه سني بودم و تازه به نجف اشرف وارد شده بودم، توسط دوستم به محضر آيت‌الله العظمي سيد ابوالقاسم خوئي(ره) راه يافتم. دوستم چيزي دم گوش سيد (آيت الله العظمي خوئي) گفت،‌ سپس به من اشاره كرد تا در كنار آيت‌الله خوئي بنشينم، در آنجا نشستم. دوستم اصرار كرد تا نظر خود و مردم تونس را در مورد شيعيان براي ايشان تعريف كنم... .

گفتم: شيعه در نزد ما از يهود و نصاري هم بدترند، زيرا يهود و نصاري، خدا را مي‌پرستند و به موسي و عيسي معتقدند، ولي ما آنچه را از شيعيان مي‌دانيم اين است كه آن‌ها علي را مي‌ پرستند و عبادت مي‌كنند، و او را تنزيه و تقديس مي‌كنند، و در ميان شعيان، گروهي نيز هستند كه خدا را مي‌پرستند، ولي مقام علي را تا درجه رسول خدا(صلي الله عليه و آله) بالا مي‌برند، تا آنجا كه مي‌گويند: بنا بود جبرئيل قرآن را نزد علي بياورد، ولي خيانت كرد و نزد پيامبر(صلي الله عليه و آله) برد (و مي‌گويند جبرئيل امين، خيانت كرد).

آيت‌الله خوئي، لحظه‌اي سرش را پايين انداخت و سپس فرمود: «ما گواهي مي‌دهيم كه جز خدا معبودي نيست، و محمد(صلي الله عليه و آله) رسول خدا است. درود خدا بر او و آل پاكش باد، و گواهي مي‌دهيم كه علي(عليه‌السلام) بنده‌اي از بندگان خدا است.» آنگاه به حاضران نگاه كرد و در حالي كه به من اشاره مي‌كرد گفت:

«اين بيچاره‌ها را ‌ببينيد كه چگونه فريب شايعه‌ها و تهمت‌هاي دروغين را مي‌‌خورند، اين چندان عجيب نيست، بلكه بدتر از اين هم از ديگران شنيده بودم، «لا حول و لا قوة الا بالله العلي العظيم»؛ آنگاه به من رو كرد و فرمود: «آيا قرآن خوانده‌اي؟»

گفتم: هنوز ده سال از عمرم نگذشته بود كه نيمي از قرآن را حفظ كرده بودم.

فرمود: آيا مي‌داني همه گروه‌هاي اسلامي، صرف نظر از اختلاف مذاهبشان درباره حقانيت قرآن اتفاق نظر دارند، و قرآني كه در نزد ما است، همان قرآني است كه در نزد شما است؟‌

گفتم: آري، ا ين را مي‌دانم.

فرمود: آيا اين آيه را خوانده‌اي كه:

«وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ؛ و محمد نيست؛ جز رسولي كه قبل از او پيامبراني ديگر آمده بودند.»[8]

«مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَى الْكُفَّارِ...؛ محمد رسول خدا است و آنان كه با او هستند، نسبت به كافران سخت و قاطع هستند.»[9]

و نيز مي‌فرمايد:

«مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِّن رِّجَالِكُمْ وَلَكِن رَّسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِيِّينَ؛ محمد پدر هيچ كدام از شما نبود، ولي رسول خدا و خاتم پيامبران بود.»[10]

آيا اين آيات را خوانده‌اي؟

گفتم: آري، اين آيات را مي‌شناسم.

فرمود: پس علي(عليه‌السلام) در ميان اين آيات كجا است؟ (مي‌بيني كه سخن از رسالت پيامبر(صلي الله عليه و آله) است نه علي، و ما و شما هر دو گروه، قرآن را قبول داريم.) بنابراين چگونه به ما تهمت مي‌زنيد كه ما علي(عليه‌السلام) را تا درجه پيامبر(صلي الله عليه و آله) بالا مي‌بريم؟

من سكوت كردم و جوابي ندادم.

آنگاه افزود: در مورد خيانت جبرئيل (كه تهمت مي‌زنيد ما شيعيان مي‌گوييم جبرئيل خيانت كرد!) اين تهمت از تهمت اولي سنگين‌تر است، مگر نه اين است كه وقتي جبرئيل بر پيامبر(صلي الله عليه و آله) (در آغاز بعثت) نازل شد،‌علي(عليه‌السلام) كمتر از ده سال داشت، پس چگونه جبرئيل اشتباه مي‌كند، و بين محمد(صلي الله عليه و آله) و علي(عليه ‌السلام) فرق نمي‌گذارد؟

سكوت كردم و در فكر خود، صحت گفتار منطقي ايشان را دريافتم. ايشان افزودند: «ضمنا به تو بگويم كه شيعه تنها گروهي از ميان ساير گروه‌هاي اسلامي است كه به عصمت پيامبران و امامان (عليهم‌السلام) معتقد است، قطعا جبرئيل نيز كه «روح الامين» است، از هر اشتباهي مصون است.»

گفتم: پس اين شايعه‌ها چيست؟

فرمود: اين‌ها تهمت و نسبت‌هاي ناروايي است كه براي تفرقه و جدايي مسلمانان جعل كرده‌اند، تو به حمدالله انسان عاقلي هستي، و مسائل را به خوبي تشخيص مي‌دهي، اكنون در بين شيعيان گردش كن و حوزه علميه شيعه را از نزديك ببين و دقت كن كه آيا چنين نسبت‌هايي در ميان آن‌ها وجود دارد؟

من در نجف اشرف كه بودم چيزهايي را دريافتم، و به تهمت‌هاي ناجوانمردانه‌اي كه به شيعيان زده مي‌شود پي بردم... . [11]

 

انجام نماز ظهر و عصر، مغرب و عشاء در يك وقت

مي‌دانيم كه اهل تسنن انجام نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا را پشت سر هم باطل مي‌دانند، و مي‌گويند: واجب است هر كدام از چهار نماز مذكور را در وقت خود خواند و بين نماز ظهر و عصر، فاصله انداخت و همچنين بين نماز مغرب و عشاء.

دكتر تيجاني سماوي مي‌گويد: من كه سني بودم، بر همين اساس نماز مي‌خواندم و انجام نماز ظهر و عصر، و همچنين نماز مغرب و عشاء را پشت سر هم باطل مي‌دانستم.

هنگامي كه وارد نجف اشرف شدم، و با راهنمايي دوستم به محضر آيت‌الله شهيد محمد باقر صدر رسيدم، هنگام ظهر شد، آقاي صدر به سوي مسجد روانه شد، من و حاضران نيز به آن مسجد رفتيم و مشغول نماز شديم. ديدم آقاي صدر بعد از نماز ظهر با فاصله اندكي، نماز عصر را خواند؛ من در شرايطي و در مكاني بودم كه نمي‌توانستم از صف خارج شوم، و اين نخستين بار بود كه نماز عصر را پشت سر نماز ظهر خواندم، ولي در فشار روحي بودم كه آيا نماز عصرم درست است؟

آن روز مهمان شهيد صدر بودم، فرصتي به دست آمد؛ در حضور آقاي صدر بودم، پرسيدم:

«آيا رواست كه مسلماني دو نماز واجب را هنگام ضرورت با هم انجام دهد؟»

شهيد صدر: آري، جايز است، انجام دو فريضه (نماز ظهر و عصر، و همچنين نماز مغرب و عشاء) را پشت سر هم در همه حالات و بدون ضرورت، انجام داد.

پرسيدم: دليل شما بر اين فتوا چيست؟‌

شهيد صدر: «زيرا رسول خدا(صلي الله عليه و آله) در  مدينه در غير سفر و بي‌آنكه خوفي در ميان باشد يا باران ببارد و يا ضرورتي اقتضا كند، نماز ظهر و عصر، و همچنين نماز مغرب و عشاء‌را پشت سر هم خواندند، و اين كار به خاطر آن بود كه مشقت را از ما بردارد، و چنين عملي بحمدالله به عقيده ما از طريق امامان اهل بيت(عليهم‌السلام) ثابت است، و همچنين در نزد شما اهل تسنن نيز (از طريق سنت) ثابت است.»

من تعجب كردم كه چطور در نزد ما ثابت است، با اينكه تا آن روز آن را نشنيده بودم، و هيچ كس از اهل تسنن را نديده بودم كه به آن عمل كند، بلكه بعكس مي‌گفتند: اگر نماز يك دقيقه قبل از اذان واقع شود باطل است، تا چه رسد به اينكه كسي مثلا نماز عصر را ساعاتي قبل از وقتش پس از نماز ظهر بخواند، يا نماز عشاء را بعد از نماز مغرب انجام دهد، چنين كاري در نزد ما ناآشنا و باطل بود.

آقاي صدر از چهره‌ام دريافت كه من تعجب كرده‌ام كه چطور انجام نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشا، پشت سر هم جايز است؟ همان دم به يكي از طلاب حاضر اشاره كرد، او برخاست و دو جلد كتاب را نزدم آورد، ديدم كتاب صحيح مسلم و صحيح بخاري است. آقاي صدر به آن طلبه دستور داد كه مرا به احاديثي كه مربوط به جمع بين دو فريضه است و در آن دو كتاب آمده است،‌آگاه سازد. 

من در آن دو كتاب خواندم كه رسول خدا(صلي الله عليه و آله) نماز ظهر و عصر، و مغرب و عشاء را پشت سر هم، بدون خوف و بارندگي و هر گونه ضرورت ديگر خوانده است، و در كتاب صحيح مسلم يك «باب كامل» در اين خصوص يافتم، همچنان شگفت زده و حيران بودم، خدايا چه مي‌بينم، در دلم اين شك راه يافت كه شايد اين دو كتاب صحيح مسلم و بخاري كه در ا ينجا وجود دارد تحريف شده باشد و دو كتاب اصلي نباشد، و در دلم مي‌گفتم وقتي كه به تونس بازگشتم، در آن‌جا به اين دو كتاب مراجعه مي‌كنم، و دقيقا اين موضوع را پي‌گيري خواهم كرد.

در اين هنگام شهيد صدر از من پرسيد: «بعد از اين دليل، اكنون چه رأي داري؟»

گفتم: «شما بر حق هستيد و راستگو مي‌باشيد...» از آقاي صدر تشكر كردم، ولي در دلم قانع نشده بودم. تا اينكه به كشور تونس (وطنم) بازگشتم، و كتاب‌هاي صحيح مسلم و صحيح بخاري و... را از سر فرصت به دست آوردم و دقيقا مورد بررسي قرار دادم و به طور كامل قانع شدم كه خواندن نماز ظهر و عصر، و همچنين نماز مغرب و عشاء، پشت سر هم بدون هر گونه ضرورت، اشكال ندارد؛ چنان كه پيامبر(صلي الله عليه و آله) چنين كاري انجام داده است.

ديدم امام مسلم، در صحيح خود[12] در باب «جمع بين دو نماز در غير سفر» از ابن عباس نقل مي‌كند كه پيامبر(صلي الله عليه و آله) نماز ظهر و عصر، و نماز مغرب و عشاء را با هم انجام داد.

و نيز نقل كرده است كه آن حضرت در مدينه، بين نماز ظهر و عصر، و نماز مغرب و عشاء، را بدون خوف يا بارندگي جمع كرد. از ابن عباس سؤال شد كه را پيامبر(صلي الله عليه و آله) چنين كرد؟ در پاسخ گفت:

«كي لا يحرج امته؛ تا امتش را به دشواري نيفكند.»[13]

و نيز در كتاب صحيح بخاري،[14] باب «وقت المغرب» ديدم و خواندم كه به نقل از ابن عباس، پيامبر(صلي الله عليه و آله) هفت ركعت نماز (مغرب و عشاء) را با هم خواند، و هشت ركعت نماز (نماز ظهر و عصر) را پشت سر هم انجام داد.

و در كتاب مسند احمد[15] ديدم كه همين مطلب روايت شده بود. و همچنين در كتاب الموطا امام مالك[16]  ديدم كه ابن عباس روايت كرده است:

«صلي رسول الله(صلي الله عليه و آله): الظهر و العصر جميعا و المغرب و العشاء جميعا في غير خوف و لا سفر؛ رسول خدا(صلي الله عليه و آله) نماز ظهر و عصر و همچنين نماز مغرب و عشاء را در غير خوف و سفر، پشت سر هم خواند.»

پس چرا با اينكه مسئله اين گونه روشن است، اهل تسنن بر اثر تعصب و ناآگاهي، همين مطالب[17] را به عنوان ايراد بزرگ بر شيعه عنوان مي‌كنند؟! غافل از آن‌كه در كتاب‌هاي اصيل خودشان، جواز آن ثابت است.[18]

 

مناظرات درباره صلوات و سلام بر آل محمد(صلي الله عليه و آله)

مي‌دانيم كه بسياري از اهل تسنن وقتي كه نام علي(عليه‌السلام) را مي‌برند به جاي «عليه السلام) مي‌گويند: «كرم الهه وجهه؛ خداوند مقامش را ارجمند كند.» (در حالي كه در مورد ساير صحابه رسول خدا(صلي الله عليه و آله) مي‌گويند: «رضي الله عنه؛ خدا از او راضي شود.» زيرا خود آن‌ها معتقدند كه امام علي(عليه‌السلام) گناهي نكرده است تا درباره‌اش «رضي الله عنه» گفته شود، بلكه بايد درباره علي(عليه‌السلام) گفت: «خدا بر مقامش بيافزايد» اينك اين سؤال پيش مي‌آيد كه چرا با ذكر نام علي(عليه‌السلام) جمله «عليه‌السلام» نمي‌گويند؟

براي پاسخ به اين سؤال به مناظره زير توجه كنيد:

دكتر تيجاني، در مسير خود از قاهره به عراق، در ميان كشتي، دوستي دانشمند پيدا كرد به نام «استاد منعم» كه از استادان دانشگاه و دانشمندان شيعه از اهالي عراق بود. آن دو در كشتي با هم گفت و گو مي‌كردند. و سپس در عراق به گفت و گو و مناظرات خود ادامه دادند. يكي از مناظرات اين بود كه روزي در خانه «استاد منعم» در بغداد، چنين مناظره شد:

دكتر سماوي: شما شيعيان مقام علي(عليه‌السلام)  را به قدري بالا مي‌بريد كه او را در رديف پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله) قرار مي‌دهيد، زيرا بعد از نام او به جاي «كرم الله وجهه» و... جمله «عليه السلام» يا «عليه الصلاة و السلام» مي‌گوييد، با اينكه سلام و صلوات مخصوص پيامبر(صلي الله عليه و آله) است. چنان كه در قرآن مي‌خوانيم:

«إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا؛ همانا خداوند و فرشتگان بر پيامبر درود مي‌فرستند. اي كساني كه ايمان آورده‌ايد بر او درود بفرستيد و سلام دهيد و تسليم فرمانش باشيد.»

استاد منعم: آري، دست گفتي! ما هنگامي كه نام اميرمؤمنان علي(عليه‌السلام) و ساير امامان معصوم(عليهم‌السلام) را مي‌بريم، «عليه‌السلام) مي‌گوييم، ولي اين به آن معني نيست كه ما آن‌ها را پيامبر و يا در درجه پيامبر اسلام(صلي الله عليه و آله) مي‌دانيم.

دكتر سماوي: پس به چه دليل بر آن‌ها سلام و صلوات مي‌فرستيد؟

استاد منعم: به دليل همين آيه‌اي كه خوانده شد: «ان الله و ملائكته يصلون علي النبي...»

آيا تفسير اين آيه را خوانده‌اي؟ مفسران شيعه و سني به اتفاق نقل مي‌كنند: هنگامي كه اين آيه نازل شد، جمعي از اصحاب از پيامبر(صلي الله عليه و آله) پرسيدند: « اي رسول خدا، اصل چگونگي صلوات و سلام بر تو را فهميديم، ولي نفهميديم چگونه بر تو درود و صلوات بفرستيم؟»

پيامبر(صلي الله عليه و آله) در پاسخ فرمود: بگوييد:

«اللهم صل علي محمد و آل محمد، كما صليت علي ابراهيم و آل ابراهيم في العالمين انك حميد مجيد؛ خدايا! درود و رحمت بفرست بر محمد و آل محمد، همان گونه كه بر ابراهيم و آل ابراهيم در ميان جهانيان درود و رحمت فرستادي، تو ستوده والا هستي.»[19]

نيز فرمود: «لا تصلوا علي الصلاة التبراء؛ هرگز بر من صلوات ناقص نفرستيد.»

پرسيدند: «صلوات ناقص چيست؟»

فرمود: اينكه فقط بگوييد:‌«اللهم صل علي محمد» (بدون دنباله آن) ناقص است، بلكه بگوييد: «اللهم صل علي محمد و آل محمد» كه صلوات كامل است:[20]

در روايات متعدد آمده است كه صلوات كامل بفرستيد، و جمله «آل محمد» را در آخر آن حذف نكنيد، و حتي در تشهد نماز، تمام فقهاي اهل بيت(عليهم‌السلام) آن را واجب مي‌دانند، و از فقهاي اهل تسنن، امام شافعي آن را در تشهد دوم نماز‌هاي واجب، واجب مي‌داند.[21]

جالب اينكه شافعي بر اساس همين فتوا، در شعر معروف خود چنين تصريح مي‌كند:

«يا اهل بيت رسول الله حبكم             فرض من الله في القرآن انزله

كفـاكم من عـظـيم الـقدر انكم              من لم يصل عليكم لا صلاة له[22]

اي اهل بيت رسول خدا! دوستي شما فريضه و واجبي است كه خداوند در قرآن، آن را نازل كرده است، در مقام و عظمت شما همين بس كه هر كس در نماز بر شما صلوات نفرستد، نمازش باطل است.»

دكتر سماوي در حالي كه سخت تحت تأثير قرار گرفته بود، و اين گفتار مستدل بر قلبش نشسته بود، گفت: در اين جهت مي‌پذيرم كه آل محمد(صلي الله عليه و آله) شريك در صلوات پيامبر(صلي الله عليه و آله) هستند، و ما هم وقتي كه صلوات بر پيامبر(صلي الله عليه و آله) مي‌فرستيم، اصحاب و آل آن حضرت را نيز شريك در صلوات مي‌سازيم، ولي اين را قبول نداريم كه اگر تنها نام علي ذكر شد، بگوييم«عليه‌السلام» يا «سلام خدا بر او».[23]

استاد منعم: آيا كتاب صحيح بخاري را قبول داريد؟

دكتر سماوي: آري، اين كتاب را امامي عالي مقام از امامان مورد قبول اهل تسنن، تأليف كرده، و صحيح‌ترين كتاب بعد از قرآن است.

استاد منعم كتاب صحيح بخاري را از كتابخانه‌اش آورد و صفحه‌اي از آن را گشود و به من داد تا بخوانم. ديدم در آن صفحه نوشته است:

فلان شخص ما را حديث كرد، از فلان شخص ديگر و او از علي(عليه‌السلام)، من تا جمله «عليه السلام» را ديدم تعجب كردم، باور نمي‌كردم كه حقيقت داشته باشد، با خود مي‌گفتم نكند اين كتاب صحيح بخاري نباشد، سراسيمه بار ديگر آن را گرفتم و دقيق خواندم، ديدم همان است كه ديده بودم، شك و ترديدم برطرف شد.

استاد منعم صفحه ديگري از كتاب صحيح بخاري را گشود كه در آن نوشته بود:

«علي بن الحسين(عليه‌السلام) ما را حديث كرد.» ديگر هيچ جوابي نداشتم جز اين كه شگفت زده بگويم: سبحان الله! بعدا من بار ديگر با ناباوري كتاب صحيح بخاري را ورق زدم. ديدم در مصر توسط «انتشارات شركت حلبي و فرزندان» چاپ شده است... به هر حال راهي جز پذيرفتن حقيقت نداشتم. [24]

 

برگرفته از كتاب: «چرا شيعه شديم» تأليف: علامه محمد حسن قبيصي جبل عاملي

 
--------------------------------------------------------------------------------

[1] - اين بخش از مرتجم افزوده شد تا به نام مبارك چهارده معصوم(عليهم‌السلام)، كتاب تكميل شود.

[2] - اين كتاب به فارسي به نام آنگاه ... هدايت شدم ترجمه شده و با استقبال كم نظيري روبرو شده است و در اندك مدتي به چاپ دوازدهم با تيراژهاي بسيار رسيده است.

[3] - آيت‌الله العظمي شهيد سيد محمد باقر صد(ره) در سال 1353 ه.ق. در كاظمين متولد شد، در سنين جواني به مقام اجتهاد رسيد، و بيش از 24 كتاب در زمينه‌هاي مختلف از فقه، اصول منطق، فلسفه و مفاهيم گوناگون اسلام نوشت، و پس از بيست سال مبارزه با شمشير قلم و جهاد با رژيم بعث عراق، سرانجام در شب 19 فروردين سال 1359 ش. در سن 47 سالگي با خواهر دانشمندش بنت الهدي، به دست دژخيمان حجاج صفت بعث عراق به شهادت رسيدند.

[4] - مسلك وهابيت منسوب به «شيخ محمد فرزند عبدالوهاب» است،‌وي در سال 1115 هجري قمري، در شهر «عيينه» از شهر‌هاي «نجد» متولد شد، پدرش در آن شهر، قاضي بود. وي در سال 1153 عقايد وهابي‌گري را كه خود مؤسس آن بود، آشكار كرد، جمعي از او پيروي كردند، و در سال 1160 هجري قمري به شهر «درعيه» يكي از شهرهاي معروف نجد رفت و در آن‌جا با امير شهر به نام محمد بن سعود (جد آل سعود) رابطه برقرار كرد، و با هم توافق كردند كه از عقيده وهابيت ترويج كنند. (آيين وهابيت: ص 26 و 27) به اين ترتيب مي‌بينيم، اين مسلك انحرافي در قرن 12 پديد آمد، و توسط آل سعود، دنبال و گسترش يافت.

شيخ محمد بن عبدالوهاب در سال 1206 درگذشت، بعد از او، پيروانش روش او را دنبال كردند،‌و در سال 1216، ا مير سعود وهابي با سپاه بيست هزار نفري به كربلا حمله كرد، پنج هزار نفر يا بيشتر را كشتند و ... (تاريخ كربلا: ص 172).

[5] - اقتباس از آنگاه... هدايت شدم: ص 92 و 93.

[6] - يعني به قدري نقل شده است كه انسان علم به صدور آن، از پيامبر(صلي الله عليه و آله) پيدا مي‌كند.

[7] - اقتباس از آنگاه... هدايت شدم: ص 88 و 89.

[8] - سوره آل عمران، آيه 44.

[9] - سوره فتح، آيه 29.

[10] - سوره احزاب، آيه 40.

[11] - اقتباس و تلخيص از: آنگاه ... هدايت شدم: ص 76 و 78.

[12] - صحيح مسلم:‌ج 2، ص 151 (باب الجمع بين الصلاتين في الحضر).

[13] - همان: ص 152.

[14] - مسند احمد: ج 1، ص 221.

[15] - همان: ص 140.

[16] - الموطاء الامام المالك: ج 1، ص 161.

[17] - يعني جمع بين نماز ظهر و عصر و همچنين مغرب و عشاء.

[18] - لا كون مع الصادقيق: تيجاني سماوي، چاپ بيروت، ص 21-214 (با تلخيص).

[19] - صحيح بخاري: ج 6، ص 51 ؛ صحيح  مسلم: ج 1، ص 305.

[20] - الصواعق المحرقه: ص 144.

[21] - شرح نهج البلاغه: ابن ابي الحديد: ج 6، ص 144.

[22] - المواهب زرقاني: ج 7، ص 7 ؛ تذكره علامه: ج 1، ص 126.

[23] - مترجم گويد: در قرآن در آيه 130 سوره صافات مي‌خوانيم: «سلام علي آل ياسين؛ سلام بر آل ياسين» از ابن عباس نقل شده است كه منظور از آل ياسين آل محمد(صلي الله عليه و آله) هستند. بنابراين مطابق قرآن، رواست كه با ذكر هر يك از امامان آل محمد(صلي الله عليه و آله) بگوييم: «عليه‌السلام».

حتي افرادي كه از علماي متعصب اهل تسنن مثل «ابن روزبهان» كه به اشكال تراشي معروف است، قبول دارد كه منظور از «آل ياسين» آل محمد(صلي الله عليه و آله) هستند.

جالب اينكه در سوره صافات بر افرادي مانند نوح، (آيه 79)و ابراهيم(آيه 109) و موسي و هارون(آيه 120) و همه مرسلين (آيه 182) سلام شده است. از اين مطالب مي‌توان فهميد كه آل محمد(صلي الله عليه و آله) در رديف پيامبران هستند. و آيه مذكور با توجه به برتري محمد بر ساير پيامبران دليل بر افضليت و امامت آل محمد(صلي الله عليه و آله) است. (دلايل الصدق: ج 2، ص 398).

[24] -  «آنگاه.... هدايت شدم»: ص 67-65 (با تلخيص و اقتباس).

تناقض در قرآن يا كج فهمي هاي قرآني؟

بسم الله الرحمن الرحيم

با سلام

آقا من ميبينم كه خيلي ميان ميگن قرآن تحريف شده خيلي ها پا رو فراتر ميزارن و ميگن اصلا قرآن كلام خداوند نيست و حرفهاي محمد بوده و تخيلاتش بوده من در اين مطلب قصد دارم تا روشن بكنم كه چه اشتباهي ميكنن و همينطور اينكه قرآن هرگز تحريف نشده و همين طور هم كه قرآن كلام خداوند رب العالمين است البته با دلايل عقلي و رويكرد عقلاني به قرآن و آيات قرآن نه با دلايل نقلي.

خب اول از هر چيزي نگاهي بكنيم به سخناني شرك آميز نسبت به قرآن :

ميخواهيم بدانيم به چه دليل اين حرفها زده مي شود و منشا اين سخنان چيست؟

به چندين علت ميتواند باشد:

1-از روي قصدو قرض شخصي مانند لجاجت و يا براي پول و يا هرچيز ديگري دست به اين كار مي زنند. اين مورد زياد هم خارج از ذهن نيست چون اسلام دشمنان زيادي داشته ، دارد و خواهد داشت. كه اگر اين مورد را درمورد حرفها ضد نقيض در مورد قرآن ناديده بگيريم دلايل زير را هم ميتواند داشته باشد.

2- همه ي ما ميدانيم در دنيا انسان كامل و بدون خطايي وجود ندارد جز معصومين خب نگاهي به ديگر انسانها بياندازيم همه ي آنها جايز الخطا هستند و دچار اشتباهات و كج فهمي هايي ميشوند و دليل اصلي اين است كه ميخواهند به عقل ناقص خود (كه شامل همه ي انسانها ميشود)اكتفا كنند بدون در نظر گرفتن اينكه شايد اشتباه كنند به گماني اين انسان ها بسيار خود خواه خود بين و مغرور هستند و دچار اشتباهاتي از اين قبيل مي شوند .

فكر كنم نويسنده ي قبلي جز اين دسته از انسان ها بوده است كه اولا به خود اجازه داده يك روزه و با استناد به عقل ناقص خود 1400 سال تاریخ اسلام و 2000سال تاريخ مسيحيت و بيش از هزاران سال تاریخ پيامبران و همينطور كلام 124 هزار مرد راستگو(پيغمبران از آدم تا خاتم 124 هزار نفر بوده اند)كه تاریخ به صداقت آنها گواهي ميدهد كه محمد لقب امين مي دهند و او را محمد امين خطاب ميكنند را نقض کند.

راه و روش اين گونه انسان ها اين است كه به شما ميگويند در قرآن نوشته شده (به نماز نزديك نشويد)بله اين نوشته شده و اين را تناقضي فرض ميكنند و خود و شما را گمراه ميكنند در قرآن نوشته شده به نماز نزديك نشويد اما اگر نگاهي به آيه كامل بياندازيم متوجه ميشويم كه نه يك تناقض نيست بلكه يكي از احكام اسلامي است آيه كامل ميگويد : اي اهل ايمان هرگز در حال مستي به نماز نيايي تا بدانيد چه ميگوييد ونه در حال جنابت .... (آيه 43سوره ي النساء)

و شمايي كه مي خواهيد قرآن بخوانيد و بدانيد كه آيا حق است يا خير يا تناقض در قرآن  پيدا كنيد در مرحله ي اول بايد به چند نكته توجه كنيد و بدانيد كه قرآن به چه شكل و به چه دليلي و در چه زماني نازل شده توسط چه كسي نوشته شده توسط چه كسي گفته شده .

1-قرآن در طي 23 سال نازل شده

2-آيات قرآن 6236 عدد مي باشند كه در طي 23 سال بصورت تدريجي و يا دفعي نازل شده اند.

3-هر آيه و هر سوره كه نازل شده است شأن نزولي دارد يعني اينكه بدليل اتفاق افتادن مسايلي براي پيامبر و يا مردم آيات نازل شده و آن موضوع را تاييد تفصيل و يا رد كرده است و يا راه صحيح برخورد با آن مسائل را بيان كرده است و در اين ميان داستان هايي عبرت انگيز از سرنوشت پيامبران و يا انسانهاي گذشته براي راهنمايي مردم گفته شده است .

4- چينش آيات و سوره هاي قرآن با سير نزولي ارتباط دارد و به شكلي كه نازل شده چيده شده اند و يا اينكه به دستور خداوند كه جبرئيل به پيامبر رسانده است آيه اي خاص جايش در قرآن تغيير كرده و جابجا شده و همين طور اگر امروز سوره حمد اولين سوره ي قرآن است به اين دليل است كه اين سوره دوبار نازل شده است.

5-هيچ كس بهتر از پيامبران و امامان و معصومين نتوانسته اند آيات قرآن را تفسير كنند و بزرگترين علما هم در تفسير بعضي آيات وا مانده اند و توجه كنيد كه حضرت فاطمه (س) تفاسير گرانقدري از آيات قرآن كرده اند كه هم اكنون به دست امام زمان (عج)ميباشند و به هنگام ظهوربا خود به همراه مياورند و جهانيان را از اين نور بهرمند ميسازند. و اگر کسی گفت قرآن تحریف شده است حرف باطلی بیش نیست اما می توانیم بگوییم که در بعضی اوقات تفاسیری که از قرآن می شوند متفاوت هستند اما در یکی و واحد بودن قرآن شکی نیست.

خب با توجه به اين مسائل فكر كنم جاي ايراد گيري باقي نمانده باشد اگر تناقضي هم هست بدليل كج فهمي انسان است و در واقع تناقض به حساب نمي آيد.

 بررسي تناقضات قرآني به گفته ي مخالفان

 

اعجاز قرآن

قرآن يك معجزه ي الهي است اعجازي كه در قرآن ديده ميشود دو نوع است اعجاز لفظي و اعجاز معنايي و البته اعجاز علمی بسیاری هم دارد. و البته از جنبه هاي ديگري هم معجزه است.

اعجاز لفظي : قرآن كتابيست كه با توجه به آيات متععد اما رسايي شيوايي و بلاغت خود را دارد چگونه ميتوان فرض كرد اين سخنان كسي است كه امي و بيسواد بوده و در آن سرزمين و روزگار جاهليت عربستان بدور از هر گونه علم و تحصيلي محمد توانسته اين حرفها را بزند به طوري كه بزرگترين دانشمندان هم بعد از مدتي در كتابهاي خود تجديد نظر ميكنند و در نظريات خود تغيير وارد ميكنند اما قرآن کتابی الهی و بدون اشکال است.

اعجاز معنايي: اي كساني كه ميگوييد قرآن سخنان بشري به نام محمد است و تناقضات پيدا ميكنيد جواب يك سوال من را بدهيد محمد چگونه توانسته سخناني را به زبان بياورد كه تا سالها بعد يا معني آنها درك نشده يا كسي به آنها پي نبرده و هنوز هم چيزهايي هستند كه بشر امروز درك نميكند ؟(مانند موضوعات زير)

اعجازهاي علمي قرآن:

پيامبر امي ما چگونه ميتوانسته قضيه هاي علمي اي را بيان كنيد كه تا آن زمان هيچ دانشي به آن دست پيدا نكرده بود مثالي ميزنم مانند پديده ي تاريكي درياها كه در قرآن ذكر شده كه در عمق 400متري دريا تاريكي است در صورتي كه در زمان محمد بهترين غواصها تا عمق 20 يا 30 متري مي توانستند بروند و همينطور مسئله ي پنهان شدن يكي يكي نور كه اين مسئله امروزه اثبات شده كه نور لايه لايه از بين ميرود و در هر عمقي نوري و رنگي پنهان ميشود همانطور كه ميدانيد نور خورشيد از 7 رنگ تشكيل شده كه اين مسئله را در اعماق دريا ميبينيم كه در عمق خاصي از دريا يكي يكي رنگها در هر عمق پنهان ميشوند مثلا زماني كه در اعماق دريا نور وجو دارد و غواص ميتواند اطراف را ببيند و اگر جانوري حركت كند آنرا تشخيص دهد و حتي بگويد اين يك ماهي است كه دارد عبور ميكند اما زماني كه دست غواص زخم شده و آن خون بيرون مي آيد غواص خون را نمي بيند چون رنگ قرمز اولين رنگي است كه ناپديد ميشود.

نمونه هاي ديگري از اعجاز علمي قرآن:

لازم است متذكر شويم كه بسيارى از آيات قرآن كه مطالب علمى را يادآورى مى‏كنند، در معرض تفسير علمى از سوى مفسران و دانشمندان ديگر قرار گرفته‏اند. ولى در ميان آنان، موارد ذيل بيشتر مورد توجه علما بوده است: 1. پيدايش جهان و آفرينش آن، با توجه بر آيات 54 سوره اعراف و 1- 10 سوره فصلت و 10 سوره دخال.

2. كره زمين، شكل و حركتهاى آن بر اساس آيات 22 سوره بقره و 25 مرسلات.

3. تعداد آسمانها، كيفيت قرار گرفتن و خلق آنها با توجه بر آيات 29 بقره و 4 حاقه.

4. پيدايش انسان در كره زمين و كيفيت خلقت او با توجه بر آيات 19 حجر و 30 انبيا و 11 صافات و. 5. زوجيت و لقاح گياهان با توجه بر آيات 36 يس و 22 حجر و. 6. استخراج علوم بشرى از قرآن كريم با توجه بر آيات 89 نحل و 38 انعام 7. فلسفه‏ى غذاهاى حرام و نجس در اسلام با توجه بر آيات 4 مائده و. 8. غذاهاى حلال مورد توجه قرآن با توجه بر آيات 69 نمل 9. سرانجام و پايان جهان با توجه بر آيات 1 و 2 تكوير 10. حيات بر روى سيارات ديگر با توجه بر آيات 29 شورى و. 11. حركت كوهها طبق آيه‏ى 89 نمل 12. مسأله ماهواره با استفاده از آيه‏ى 82 نمل 13. بمب اتمى و هواپيماهاى جنگى بر اساس آيه‏ى 1 به بعد مرسلات 14. ميكرب با ملاحظه‏ى آيه‏ى 1 فاطر.

15. اثر انگشت بر اساس آيه‏ى 24 نور و آيه‏ى 65 يونس 16. حساب ابجد مطابق آيه‏ى 1 سوره زلزله 17. فشرده بودن هواى اطراف كره زمين از آيه‏ى 127 انعام 18. قانون جاذبه و دافعه از آيه‏ى 10 سوره لقمان.

 برای دیدن اعجازهای علمی قرآن به صفحه ی زیر مراجعه کنید:

قرآن معجزه ي پيامبر (معجزات علمي قرآن )

خب عزيزان در مورد اعجاز قرآن كتابها نوشته شده است  و در اين بحث ما نمي گنجد اميدوارم جوابي باشد براي سوالات بي معنا و بدون تفكر كساني كه آيات خدا را نقض و به آنها كافر ميگردند.

ودر آخر بگويم كه خداوند در قرآن مي فرمايند: واگر شما را شكي است در قرآني كه بر بنده ي خود (محمد صلي الله عليه و آله وسلم) فرستاديم ، پس بياوريد يك سوره مانند آن ، و گواهان خود را بخوانيد به جز خدا ، اگر راست ميگوييد.

بررسي تناقضات قرآني به گفته ي مخالفان

يا حق

با سلام

ازدواج يكي از سنت هاي نيك  و پسنديده ي اسلام است كه سفارشات زيادي از جانب پيغمبر و ائمه شده است تا جوانان هر چه زودتر ازدواج كنند به طوري كه گفته شده است با ازدواج انسان نيمي از دينش را كامل كرده.

و اما ازدواج موقت

ازدواج موقت يكي ديگر از سنتهاي نيك و پسنديده اسلام است كه بيشتر به آن سفارش شده است تا انجايي كه گفته اند كه ثواب ازدواج موقت چند برابر ازدواج دائم است.

اگر در اين حديث متفكر شويم و كمي در آن تعمق كنيم متوجه خواهيم شد كه منظور اصلي اين نيست مردان و زنان را به سمت ازدواج موقت بكشاند (البته اين هم استنباط ميشود) بلكه منظور اصلي اين است كه اي دختر و يا پسر و يا خانم و يا آقاي عزيز كه هر يك به دليلي ازدواج نكرده ايد يا جدا شده ايد يا همسر شما فوت شده و شما جوان هستيد و چه از نظر روحي چه از  نظر مالي شرايط ازدواج كردن را نداريد و از طرفي امري طبيعي كه خداوند در انسان قرار داده كه آن را شهوت مينامند به شما فشار مياورد به جاي اينكه دست به زنا بزنيد و از راه نامشروع اقدام كنيد خداوند راه حلالي پيش پاي شما قرار داده است.

يا مثلا بعضي ها ميگوند پس عشق چه ميشود كه ما را از زنا دور نگه ميدارند و به ازدواج موقت دعوت ميكنند .درجواب ميگوييم كه اولا شما عشق را در نزديكي جنسي ميبينيد و بس دوما اگر اينطور نيست عشق را عشقي مادي ميپنداريد نه عشقي حقيقي.عشق حقيقي و معنوي مانند عشق به خداوند و خوبان و نزديكان خدا مانند ائمه و معصومين. و با اين حال ميگوييم كه اگر هم عشقي است چرا با روابط نامشروع چرا ازدواج نه؟ و اگر امكان و شرايط ازدواج را نداريدچه چيزي بهتر از ازدواج موقت؟

و يا بعضي ميگويند كه ازدواج موقت چه فرقي با زنا دارد؟ خب اگر بخواهيم سطحي نگري كنيم تا حدودي اين حرف درست است اما اگر عمقي نگري كنيم ازدواج موقت به دلايل بيشماري بهتر از زنا است كه من در زير مواردي را ذكر خواهم كرد:

1-اگر فرزندي از زنا متولد شود حرام زاده است و تكليف آن بچه مشخص نيست و به دليل هوسراني دو فرد يك بچه ي بي گناه به آينده ي شومي مبتلا ميشود و يا حتي از پرورشگاه و بهزيستي سر در مياورد .

اما در ازدواج موقت: بچه كاملا حلال زاده است و با بچه اي كه از ازدواجدائم متولد ميشود فرقي ندارد و از تمام حقوق فرزندي برخوردار است به او ارث ميرسد و پدر او موظف به دادن خرج زندگي بچه است .

2. در ازدواج موقت نميتوان دو پسر يك دختر يا دو دختر و يك پسر يا چند نفر با هم و يا دو خواهر با يك پسر و يا دو برادر با يك دختر ازدواج و در نتيجه نزديكي جنسي كنند اما در زنا اين امري كاملا عادي است و منعي ندارد و مسلما اگر فرزندي متولد شود مشخص نميشود كه اين فرزند از كدام مرد است.!

3.اگر زني ازدواج موقت كند تا 40 روز بعد از باطل شدن و پايان يافتن مدت ازدواج موقت نميتواند دوباره ازدواج و نزديكي كند چون مسلما اگر نطفه اي بسته شود در اين 40 روز مشخص ميشود اما در زنا يك زن ميتواند به راحتي روزانه با مردان زيادي نزديكي جنسي كند!

و بسيار دلايل عقلي ديگر هستند كه برتري ازدواج موقت از زنا را اثبات ميكند.

و يه چيز ديگه اگر واقعا بين دختر و پسري عشقي وجود داره و شرايط ازدواج با هم رو ندارند چه بهتره كه ازدواج موقت انجام بدن آخه چرا گناه؟

در ضمن این رو هم بدونید که در زمان خلافت عمر این عمر بود که ازدواج موقت را حرام کرد یعنی اینکه گفت خداوند حلال کرد پیغمبر خدا حلال کرد من حرام میکنم. اما در نظر داشته باشد که شیعیان و ائمه و معصومین تاکید زیادی به انجام ازدواج موقت کرده اند و این سنی ها هستند که آنرا ناپسند میدانند.

فکر نمیکنم چیزی رو جا انداخته باشم تا مطلب بعدی خدانگهدار